محمد شمس لنگرودی، متولد ۱۳۲۹ در لنگرود، از مهم‌ترین شاعران و پژوهشگران ادبیات معاصر ایران است. او با زبانی صمیمی، تصویرساز و نزدیک به زندگی روزمره، یکی از اثرگذارترین صداهای شعر فارسی در چند دههٔ اخیر به شمار می‌رود و تاکنون بیش از ۲۵ جلد کتاب شعر به چاپ رسانده که بارها تجدید چاپ شده‌اند.

لنگرودی همچنین با نگارش مجموعهٔ چهارجلدی «تاریخ تحلیلی شعر نو» یکی از معتبرترین پژوهش‌های تاریخ شعر معاصر را به ادبیات ایران افزوده است.

از شناخته‌شده‌ترین آثار شعری او می‌توان به خاکستر و بانو، جشن ناپیدا، پنجاه‌وسه ترانهٔ عاشقانه و رمان‌های رژه بر خاک پوک، آن‌ها که به خانهٔ من آمدند و می‌روم که به کنسرت برسم اشاره کرد. او از فعال‌ترین چهره‌های ادبی و فرهنگی ایران است که نقش‌آفرینی در فیلم‌های معتبر، ترانه‌سرایی، خوانندگی و آهنگسازی را نیز در کارنامهٔ کاری خود دارد.