راستان رستند
چنان نمای که هستی
پژوهش، چراغ راه
فرزند زمان خویشتن باش
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم
اثر گذار باش
ریشه را دریاب، سایهات بزرگتر خواهد شد
ببخش، که برکت در گذشتن است
جهان از دیگری آغاز میشود
پایان شب سیه، سپید است
چون آفتاب
دوست داشتن بدون شرط
زمین، امانت مقدس
شروع دوباره