ببخش، که برکت در گذشتن است

بخشنده به گردش مهر در جهان ایمان دارد.

بخشیدن، هنر دل‌کردن است برای به‌دست‌آوردن چیزی بزرگ‌تر.

سخاوت، نشانه‌ی دلِ آرام است؛ دلی که با ایمان از تنگنای ترس و اضطراب آینده رها شده است.

آن‌که می‌بخشد، به‌جای انباشتن، جاری می‌کند؛ به‌جای داشتن، بودن را انتخاب می‌کند.

بخشندگی نشانه‌ی ایمان است: ایمان به بازگشت نیکی، به گسترش عشق و به پیوندی نادیدنی میان انسان‌ها.

عید قربان، جشن ایمان و بخشش، بهترین یادآور این حقیقت است که گاهی بزرگ‌ترین دستاورد، دل‌کردن از عزیزترین چیزهاست. آن‌که بخشش را قدر می‌داند، راه نیکان را ادامه می‌دهد.