رابطهی شهروند خوب با جامعه بر پایهی داد و ستد نیست. در پی معامله نیست؛ در پی معناست.
او خود را عضوی از کل میداند، نه تماشاگری از بیرون.
مسئول است، نه طلبکار. با جامعهاش صادق است، بیچرتکه انداختن.
میپرسد: چه میتوانم بدهم؟ نه فقط چه چیزی گیرم میآید؟ این صداقت و پاسخگویی، نشانهی بلوغ است؛ نشانهی کسی که شهروندی را نه فقط حق، که وظیفه میداند.
روابط عمومیها، اگر صادق و پاسخگو باشند، نمایندهی همین روحیهاند. آنان پل ارتباطی جامعه و نهادها هستند در جایگاه شهروندی. پس روز روابط عمومی را نه صرفاً برای نقششان، بلکه برای ارزشهایی که نمایندگی میکنند باید گرامی داشت.