هر آن‌چه به ما سپرده می‌شود، از جان تا جانِ زمین، آزمونی‌ست برای سنجش انسان بودن‌مان.

امانت‌داری فقط نگه‌داشتن نیست؛ یعنی احترام، مراقبت و خود را پاسخ‌گو کردن به چیزی که از ما بزرگ‌تر است.

زمین، این خانه‌ی سبز، مهم‌ترین امانتی‌ست که نسل‌ها به هم می‌سپارند. نیاکان ما این را فهمیده بودند؛ درخت می‌کاشتند، در دل طبیعت جشن می‌گرفتند و در سیزده‌بدر به آغوش طبیعت برمی‌گشتند تا پیوندی دوباره بسازند.

ما نیز اگر می‌خواهیم شهروندانی قابل اتکا باشیم، باید در برابر این امانت مسئول و پاسخ‌گو بایستیم. زمین را سبزتر، پاک‌تر و زنده‌تر به آیندگان بسپاریم. این یعنی بلوغ، یعنی تعهد، یعنی انسان بودن.